TAVAN ARASI;



Dün gece okumaya başladığım ve yarısına kadar gelip masamın üzerine bıraktığım kitabım bu. Sabah çok erkenden evden çıktığım için ancak bu saatlerde tekrar elime almaya vaktim oldu. Bu arada kitabım, geçen hafta düzenlemiş olduğum ama hala sonlandıramadığım "1Kart 1Kitap" etkinliğimde eşleştiğim Sevgili Esra'nın hediyesi. Bir kere daha teşekkür ederim Esra💕

Eve geldim ve artık kitabımı okumak için elime alacakken üzerinde gördüğüm şu bir parça "yün" yüzünden kitabımı alıp okuyamadım, onun yerine nostalji yapmış taa çocukluğuma kadar gidip gelmiş olduk ablamla. Buraya da yazayım Güne Not olsun istedim.
Kitabın üzerinde bir parça yün..🙈Bu aslında çok basit hatta bir anlam ifade etmiyor olabilir dışarıdan bakılınca. Ama benim için tüm hayatımın işkenceli özetidir işte 😌

4 ablanın en küçük kardeşi olmak, benim açımdan güzel bir şeydi. Ama tabii onlar açısından da güzel olsa da, epeyce zor geçen dönemleri de olmuş.
Mesela 2 küçük ablamın okul hayatları benim çocukluğuma denk gelmiş oluyordu. Evde bir küçük yaramaz çocuğun olması, onların tüm okul düzenini bozuyormuş. Ders masalarını kitaplıklarını düzenleyip, okula gidiyorlar ve eve döndüklerinde hepsi darmadağın yerlerde. Rengarenk kalemler defterler, bir birinden ilginç kırtasiye ürünleri karşısında çocuk nasıl dursun onları ellemeden ama, uzaktan baksın mı yazık değil mi?😌

2 büyük ablam ise o zamanlar aynı şikayeti; makyaj malzemelerinin karıştırılmasından, topuklu ayakkabı ve terliklerinin kırılmasından, dolaplarının dağıtılmasından dolayı yaşıyorlarmış.

Neyse, bu böyle devam etmiş, ben büyümeye başladıkça daha çok karıştırmışım, her biri ayrı ayrı çözüm aramaktan yorulmuşlar. 

Bir gün babaannemin yatağında çok fazlaca ağladığım sırada yanıma gelmişler, neden ağladığımı çözmeye çalışırken, yatağın içinden çıkan bir parça yünden korktuğumu anlamışlar. Sonra sonra  bunu devam ettirerek test etmiş ve artık emin olmuşlar. Zeynep yünden korkuyor!🙄

Tabii ablalarım sevinçten havalara uçmuş, o 2 küçük okullu olanlar, ders masalarına kitaplıklarının önlerine parça parça yünleri dizmişler. 2 büyük olan da odalarının her bir yerine yerleştirmişler. Ben de tabii kitaplığın başına gidip yünü görünce iç geçirerek uzaktan bakıp ayrılıyormuşum ellemeden. Makyaj malzemelerine ise hiiiç dokunamıyormuşum, en sevdiğim şey topuk kırmak..onu da yapamıyormuşum maalesef.🙄

O kısımları tabii hatırlamıyorum 2-5 yaşları arasındaydım. Sonra büyüdüm tabii, durum değişti mi? Değişmedi! Artık 6 yaşında aklı başında bir çocuk olsam bile hala deli gibi korkmaya devam ediyordum yünden. Bu sefer de hepsinin ortak şikayeti; onlara ait kitapları alıp seslice evin her köşesinde okuyuşum olmuştu. Onları hatırlıyorum tabii. 

Ama anlam veremiyordum o zamanlar. Ablamın masasından kitap alıp babamın yanında sesli okumama ablamın neden peşimden koşup o kadar tepki veriyor olmasına anlam veremiyordum. Alma kitaplarımızı diye bağırıyor deli gibi, ee bu sefer babam da ona kızıyor "çocuk okumak istiyor bıraksana" diye :)) Ama yazık nasıl bıraksın ki Beyaz Dizi kitaplarından almışım bir tanesini, ya da Gürpınar kitaplarından (kapakları çok hoşuma gidiyordu) nasıl bıraksın :)) Daha sayamayacağım, halka açık okunamayacak bir sürü kitapların içinden benim gelip hangi birini aldığımı alacağımı nasıl takip etsinler ki.
Hadii ona da çözüm aynı yol oluyor, kitaplıklarındaki tüm kitaplara yünleri yapıştırıyorlar.. Kökten çözüm! Tam elime alacakken görüyorum bırakıp kendi kitaplarımın başına gidiyorum!
Ne büyük sinirdi o, hala daha hissederek yaşıyorum bak o anları!

Eee şimdi yaşım 31, değişen ne oldu? Hiç bir şey. Hala çok korkuyorum yünden. Ablam da değişmedi tabii, hala beni böyle korkutmaya bayılıyor. Bu sabah eline geçmiş bir parça yün, almış okuduğumu bildiği kitabımın üzerine koymuş işte, neyse ki artık gücüm onunla başa çıkmaya yettiği için biraz korkuyor benden bu yüzden sadece üzerine bırakmış, yapıştırmamış, üfledim gitti 😌 Sonra oturduk bir tavan arası nostaljisi yaptık karşılıklı. "Neler çektik senden, bu yünler olmasaydı n'aapardık" diyor, ee ben hala çekiyorum ama! 



Zeynep
26 NİSAN 2018 / 16:55

14 yorum:

  1. Yünle imtihan da bu olsa gerek:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet evet, tam tanımı bu aslında🙈

      Sil
  2. Ayyy kıyamam.... Ben de 4 ablanın küçük kız kardeşiyim... üstelik bir büyüğümle 10 yaş var aramda, diğerleri daha büyük... ben küçükken onlar birer genç kızdı... annem sanki onlarla ilgilenmekten bana fazla zaman ayıramadı diye düşünürüm hep... küçük olmak bazen çok keyifli iken bazense gerçekten acıtıcı idi... büyüdük, unuttuk neyse ki... şimdi anılar gülünesi... :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Biliyorum söylemiştiniz 🤗
      Bizim de yaş aralarımız çok fazla, ben çok sonradan çıkmışım ortaya 😌
      Bir gün karşılıklı konuşabilseydik ne çok ortak noktamız çıkardı, birbirimizi iyi anlardık 😌

      Sil
  3. benim eşim hala portakaldan korkar :)))) Küçükken halası portakalı yuvarlayıp onu korkutmuş :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ah ahhh, niye şöyle ayarlarıyla oynuyorlar çocukların :)) Büyüseler de geçmiyor işte o hasarlar :))

      Sil
  4. Çok ilginç :) Nereden yerleşti o korku acaba beynine?

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet epeyce ilginç, ben de pek mantıklı açıklama bulamıyorum bu konu hakkında :)

      Sil
  5. Aynı kitaptan bana da geldi canım biliyorsun 1 Kart 1 Kitap etkinliginden:)Ben de bugün yeni başladım okumaya..Yünden korkmak senin için zorlayıcı olmuştur tabii,yünle imtihan gibi.Çocukluktaki bazı şeyler unutulmuyor değil mi,ama demek ki kitap sevgin çocukluğunda başlamış senin😊

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet biliyorum, bu kitaba baktıkça aklıma sen de geliyorsun :)
      Çocuklukta ne kazınırsa beynimize o geliyor bizimle.. Ne ilginç bir şey bu, hiç unutulmuyor olması..

      Sil
  6. ha haaaa çok tatlı bu yaaaa :) topuk kırmak kiiiii bi deee bu da ilginçmiş :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ee kendim kadar ayakkabı terlikleri giyince kırılıveriyordu topuklar, çok ablayla büyüyünce eğlenceler de böyle ilginç oluyordu :))

      Sil
  7. Hep televizyonu kapatırmışım. Ailemin çözümü pamuk koymak olmuş televizyon önüne. Sizden biraz büyüğüm ama kuşak farkı olsa da çözümler benzer sanırım. Ben o korkumu unutmuşum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet haklısınız, bu önceki yıllara ait ortak bir çözümmüş sanırım.

      Sil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...